Skip to main content

ନଈ ପାଣି ନଈକୁ ଯାଆ …



ନଈ ପାଣି ନଈକୁ ଯାଆ …   

 

ଏଇ କିଛିଦିନ ତଳେ ଜଣେ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଠାରୁ ମୋବାଇଲରେ ମେସେଜଟିଏ ପାଇଲି ଯେଉଁଟି ହୃଦୟକୁ ଖୁବ ସ୍ପର୍ଶ କଲା I ଘଟଣାଟି ଏହିପରି – ଥରେ ଜଣେ ପର୍ଯ୍ୟଟକ ଏକ ସହରକୁ ବୁଲି ଆସିଥିଲେ I ସେ ଏକ ହୋଟେଲରେ ମାଲିକଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ଶହ ଟଙ୍କା ଦେଇ ରୁମ୍ ପସନ୍ଦ କରିବାକୁ ଗଲେ I ପାଞ୍ଚ ଶହ ଟଙ୍କା ପାଇ ହୋଟେଲ ମାଲିକ ତୁରନ୍ତ ଘିଅବାଲାର ବାକି ଭରଣା କରିବାକୁ ଲାଗିପଡିଲେ I  ଘିଅବାଲା ପାଞ୍ଚ ଶହ ଟଙ୍କା ପାଇ ତୁରନ୍ତ କ୍ଷୀରବାଲା ପାଖକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କ ବାକି ଥିବା ପାଞ୍ଚ ଶହ ଟଙ୍କା ଚୁକ୍ତି କଲେ I ତତ୍ପରେ କ୍ଷୀରବାଲା – ଚାହାବାଲା ପାଖକୁ ଦୌଡିଲେ କରଜ ଶୁଝିବା ପାଇଁ I ଚାହାବାଲା ପୂର୍ବରୁ ହୋଟେଲରେ ଖାଇ ପାଞ୍ଚ ଶହ ଟଙ୍କା ବାକି ରଖିଥିଲେ, ଏବେ ସେ ସେଇଟିକୁ ଭରଣା କରିଦେଲେ I କିଛି ସମୟ ପରେ ପର୍ଯ୍ୟଟକ ଜଣକ ହୋଟେଲ କାଉଣ୍ଟର ପାଖକୁ ଆସିଲେ ଓ ରୁମ୍ ପସନ୍ଦ ନ ହେବାରୁ ପୂର୍ବରୁ ଜିମା ଦେଇଥିବା ପାଞ୍ଚ ଶହ ଟଙ୍କା ନେଇ ଚାଲିଗଲେ I ନାଁ କେହି କାହାଠୁଁ  କିଛି ନେଲେ, ନାଁ କେହି କାହାକୁ କିଛି ଦେଲେ ... ହେଲେ ସମସ୍ତଙ୍କର ହିସାବ ଭରଣା ହୋଇଗଲା I ଆମ ଜୀବନଟା ଠିକ୍ ଏହିପରି I ଆମେମାନେ ବି କେବଳ ଆମର ଇଚ୍ଛା ଓ ଋଣର ପରିଶୋଧ କରିବାକୁ ଏଠାରେ ଅଛୁ I ଆମେ ଜୀବନଯାକ ମୋର ତୋର ସମ୍ପତ୍ତି ହେଉ ହେଉ କେତେବେଳେ ଯେ ଆୟୁର ସମାପ୍ତି ଘଟିଯାଏ ତା’ର କିଛି ହିସାବ ରହେନି I ଖାଲି ହାତରେ ତ ସଂସାରକୁ ଆସିଛୁ, ପୁଣି ଦିନେ ଶୂନ୍ୟ ହସ୍ତରେ ସେଇ ପରମଧାମକୁ ହିଁ ଫେରିବୁ I ପୁଣି ଆମ ଭିତରେ ଏତେ ଦ୍ଵନ୍ଦ ଓ ଅହଂକାରର ଛାପ କାହିଁକି ??? ମନେ ପଡିଯାଏ ସେଇ ପିଲାଦିନର କଥା I ସିଲଟରେ ଲେଖିବା ପୂର୍ବରୁ ପାଣିରେ ଧୋଇ ଦେଉଥିଲୁ ଆଉ କହୁଥିଲୁ, “ନଈ ପାଣି ନଈକୁ ଯାଆ … ମୋ ସିଲଟ ଶୁଖି ଯାଆ ...” I ସତେ ତ !!! ଜଳର ଧର୍ମ ହେଲା ଉଚ୍ଚରୁ ନୀଚକୁ ବୋହିବା I ନଈରୁ ଆସିଥିବା ପାଣି କୌଣସି ନା କୌଣସି ମାଧ୍ୟମ ଦେଇ ପୁଣି ଥରେ ସେଇଠିକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତନ କରିବ ହିଁ କରିବ I ତା’ହେଲେ ଆମେମାନେ କ’ଣ ସବୁ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ??? ଜନ୍ମ ଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ କେବଳ ଅଜ୍ଞାନତାର ଫଳ ସ୍ୱରୂପ କାମନା, କ୍ରୋଧ, ଲୋଭ, ମୋହର ମାୟାଜାଲରେ ବଶବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ଛନ୍ଦି ହୋଇଯାଉ I ଆବଶ୍ୟକତା ଠାରୁ ଅଧିକ ଯେ ଦୁଃଖର କାରଣ ଏକଥା ବୁଝିବାକୁ ଅମଙ୍ଗ ହେଉ I ସଂସାରର ସୁଖକୁ ଭୋଗ କଲାବେଳେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ହେବାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରୁ I ହେଲେ ଏଇଠି ବୁଝିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ସୁଖ ଯେପରି ଏକ ଭାବ, ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଏକ ଭାବ I ଆମେମାନେ ସର୍ବଦା ଦୁଃଖଭରା ଜୀବନକୁ ଦୁର୍ବିସହ ବୋଲି ମନେ କରୁଥିବା ବେଳେ ସୁଖକର ଜୀବନକୁ ଶ୍ରେୟ ମଣିଥାନ୍ତି ଓ ନିଜର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖର କାରଣ ଭଗବାନଙ୍କ ଉପରେ ଲଦି ଦେଇଥାନ୍ତି I ସେ ତ ସର୍ବମୟ କର୍ତ୍ତା, ଆମର ପରମପିତା ହୋଇ ପ୍ରଭୁ ଆମର ଅନିଷ୍ଟ କରିପାରିବେ କିପରି ? ଆମର ଦୁଃଖଭରା ପରିସ୍ଥିତିକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥାନ୍ତି ହେଲେ ବିଡମ୍ବନା ଏହିକି ଯେ, ଆମର ଚେତନାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ନିମନ୍ତେ ଏସବୁ ପରିସ୍ଥିତି ଆମମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଖଞ୍ଜି ଦିଆଯାଇଥାଏ I ଆମେମାନେ ଯଦି ଏଇ କଥାଟିକୁ ଗ୍ରହଣ ନ କରୁ ତା’ହେଲେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପଥରେ ପାଦେ ବି ଅଗ୍ରସର ହୋଇ ପାରିବୁ ନାହିଁ I ଏ ସୃଷ୍ଟିର ସ୍ରଷ୍ଟା କେହି ଜଣେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଆମକୁ ଆକୁଣ୍ଠ ଚିତ୍ତରେ ମାନି ନେବାକୁ ପଡିବ I ତା’ ନା ହେଲେ ଜୀବନ-ମରଣ ଚକ୍ରରେ କେବଳ ଘୁରି ବୁଲିବା ହିଁ ସାର ହେବ I               

                          

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ESSENCE OF THE BHAGWAD GITA

               ESSENCE OF THE BHAGWAD GITA           Why are you unnecessarily worrying ? whom do you fear ? Who can kill you ? Soul is not born, nor does it die.         What has happened has happened for the best. What is happening is happening for the best. What will happen will also happen for the best. Do not brood over the past. Do not worry about the future.        The present is on. What have you lost that you are weeping ? what have you brought that you have lost ? what have you made, that has been destroyed ? You have not brought anything. What you have, you got from here. What was given, was given here. What you took, you took from this Universe. What you gave, you gave into this Universe. You have come empty handed and will go empty handed. What is yours today was somebody else’s in the past and will be somebody else’s in the future. You think i...
Post a Comment
Read more

THE FIRST MEN ON THE MOON

  The American astronaut Neil Armstrong and Edwin Aldrin were the first humans to set their foot on the Moon surface on July 20, 1969, with the words: “That's one small step for a man, one giant leap for mankind.' The landing spot was later called Sea of Tranquility.  America had won a race that began in 1957, when the Soviet Union launched Sputnik 1, the first man-made satellite to orbit the Earth. Armstrong was joined on the Moon by Edwin (Buzz) Aldrin, while Michael Collins orbited above them.
Post a Comment
Read more

Do you know?

The earliest films were silent movies. 'Raja Harishchandra' made in 1913, was the first movie made in India. Movies with sound were called talkies. The first Indian talkie was 'Alam Ara' made in the year 1931.
Post a Comment
Read more